What? May isa-suggest ka bang mas magandang title? No? Thought so. Iniways, napag-desisyunan kong juiceday ang Tuesday dahil? dahil ano? dahil umiinom lang ako ng juice tuwing Martes? hindi naman, anyday can be juiceday pero ala lang. Mejo nagmamadali fugly ko eh, yun ang pinakaunang nag pop.

Anong nangyaro ngayon at nagpost na naman lola niyo? Aba, maswerte ang Tuesday. Tatandaan ko ang araw na ito, May 20, 2008. Ang pinakamaswerte kong araw to date. Oh? syalso?! Una, gumising ako ng alas-nuebe ng umaga. Natapos akong maghanda para sa araw ng mga alas-diyes. Nakalimutan kong dalhin ang SP license ko sa NSO. Kinakailangan iyon para makuha ko iyung birth certificate ko na tatak NSO. Nawala iyong id ko nung hayskul kaya, wa me magawa kundi SP ang gamiting sandata sa digmaan ng yes or no.

Malas? bwahahahaha hindi. Swerte. Hindi ko na inayos ang buhok ko, isang haplos? lang Kay-oks na. Pagdating ko d’un, mataas na ang pila. Hindi ko alam kung sang pinuan ako papasok, buti na lanag at may ale na nakakaita sa resibo ko at pinagsabihan akong dumeretso sa counter. Hinarap ko iyung mama. Iyung boss nya pala iyung nasa likod. Pinag-hingan niya ako ng ID, sabi ko wala. Pinaghingan niya ako ng cedulla, wala rin. nagtanong siya kung bakit dalawa daw iyung kukunin kong birth certificate. Sabi ko, iyung isa sa kapatid ko, maliit pa kasi kayo ako nalang kukuha. Binigyan ko siya ng katiting na smile, churva. Hindi ko suot iyong eyeglasses ko pero naka sabit sa t-shirt ko kaya, kitang-kita Nilingon nya boss nya, tapos sabi nya, “sshh” kinuha nya iyung resibo na naka-staple sa BC at ibinigay sa akin. Huwag daw akong magsabi, amin lang daw iyon, sekreto. Tumpak! Ayos! Lusot!

10:15 am, about lang ha. Dumating na ako sa campus. naglakad ako patungo sa registrar’s office, controller’s, at treasurer’s. Ibinigay ko ang requirements sa SA na naka-assign sa office. Nagtanong siya kung san ang good morals ko. Sabi ko, nagpunta nako don nung isang araw at ang sabi sakin tsaka ang nakasulat sa statement of account. Pinagdasalan ko na na hindi pa ko hingan ng good moral. hindi ko na kasi maalala kung saang sulok ko na na-iwan ang papel. Tinignan niya lang ako, mga limang sigundo ang lumipas at ngumiti siya. Kinagat. Lusot part II. Nagpapirma ako sa registrar, una, parang may pinag-hihinalaan siyang mali, pinirmaan naman.

Nung hindi pa ako umabot sa office, sa paglalakad ko, may narirnig n akong sigaw. parang pangalan ko ang sinisigaw ng babae. Tila may sumasakal sa kanya, sa kaparehong takdang oras, parang may nasusunog na gusali at kinakailangan lang talaga niya ng tulong. Baguhan naman ako at wala pa masyadong kakilala, hindi ko pinansin ang nakakadurog-tengang hiyaw (bago yan ah wahaha)! Okupado palagi ang isipan ko kapag naglalakad. Hindi ko napansin na ang isa sa mga instructors ko pala ay naglalakad patungo Sci-tech, muntik na kaming nagkabanggaan. Actually muntik ko na siyang mabangga! nakapinutura ang aliw sa kanyang mukha. Nakakaaliw pala akong tignan na parang may nakalimutan, nag-iisip nang kunga ano-ano. Hay.. Napahinto ako at ng “hi” “good moning ma’am”, binati ko siya. She let out a chuckle and let me be. Before she totally left my sight, she nodded, “hi” na niya iyon, sabi ko sa sarili ko. Hindi nagtagal ng tatlong sigundo at nagsimula na naman ang tawagan. ngayon ay may kasabay nang boses ng lalaki. Ano ba?! lumingon ako. Hindi ko agad na mukhaan ang dalawang tao. Hindi ko pa suot ang eyeglasses ko. Agad kong sinuot, pagkatapos kumunot ang kilay.. ahh.. mga kaklase ko pala sa Algebra. Tinawag nila ko at inimbitahang sumama sa kanila pabalik sa building. Isinigaw ko naman ang tanggi. May sinabi pa ang dalawa, hindi ko na pinansin, may panahon pa akong bumayad, tsaka pag swerte, magpapapima ako sa controller.

(senxa nga pala sa order… ang ganda ng araw pero puyat pa rin akeh)

10:30 Algebra na. Late ako ng 4 minutes. Hindi dahil 4 minutes nalang ang natira para maligtas ko ang mundo. Hindi dahil kay Madonna. Mabagal pumirma iyung babae… lol. Ay nga pala, party namin bukas. Hindi ko ba alam kung bakit kami mag-fefarewell [arty, hindi ko nga halos kakilala mga kaklase ko, yung mga lalki lang na nasa likod, iyung mga “kriminal”. Magdadala ako ng dalawang loaves. Oo, bread. Huwag mo nang piliting ikutin sa akin ang Filipino version. Pandesal lang alam ko. Sorry na. hahaha?

All in all, marami akong lusot nung araw na yon. Binigay sa’kin nung mama ang birth certificate ko ng walang resibo, walang ID, walng nikenokucha. Anong ginawa ko? ala. Nag smile lang ako nangganito, tapos lumingon siya, sabi nya, “ssssssssshhhhhhh”. Tumangeh nalng fugly ko at nagpasalamat. Pati, bc ng kapatid ko nakiha ko pa. Take note, kids, walang make up. Walang kasuklay-suklay yung buhok kong…. hindi maganda tignan. Ang bait ng mama noh? Good samaritan? Baka nga.

I’m sure namiss mo? nyo? in yung mga isang dosenang dosena kong mga typos at grammatical errors. Hindi na ko Crminology ngayon.. bakit?

sa susunod, mga kapatid.

-anaknitetangpulah-

Pius, Pius,
Budlata sa imong mata!
Sa hangin, nagaputos
Ang muta nga nagataya.

Pius, Pius,
Pikuti pod;
kanus-a pa mahiyos
Pius, ang imong mata, ipodpod

Kiskisi, Pius,
Kuskusa, Pius,
Ipalugit, Pius,
Ipasalangit, ipagpalangit, Pius.

—————

Alam ko, matagal-tagal na rin akong hindi naka post. Marami ng nangyari sa mga linggong lumipas. May draft naman ako, hindi ko natapos. Sabi ko sa sarili ko ito lang ang kakayanin kong tapusin, o ah… ipagpatuloy. Lahat nalang kasi nang nagawang pisa, kapag hindi kinukulit o tinatakot ng publisher o kaya namay guro, hindi natapos.

May booboomboomshakalng na rin na ipo-post soon.

Kriminal ako. Iyan ang tawag sa akin ng guro namin sa College Algebra. Tinatawag niyang “kriminal” and mga Criminology students. Bakit? Kasi galit siya sa mundo. Maliban sa bob… eh mahin.. eh.. hindi ko paborito ang Math, wala naman akong nakikitang rason kung bakit siya galit. Para kasing pinag-iinitan niya kami ng seatmate kong tatawagin nating si TJ.

Kinikwentuan niya kami ng mga ekspiryens niya sa mga pulis. Oy! Huwag namang ganyan, hindi ganoon, kaw naman. Mga “ekspiriyens” nya sa mga pulis ng nahuli siya. May nagawa kasi siyang w0w maiLi. Oi! to naman. Nung nahuli siyang galing nag-inuman tapos ano, ah, may nagawa siyang kinailangan umabot sa prisinto. Aba! tetse! may nakabangga siya! Hindi iyon! May nakbangga siyang kotse.. ‘to naman oh.

Heeheehee! Midterms sana namin nung Sabado. Oo, pati Sabado kinukulong kami sa eskwelahang iyon. Mula Lunes hanggang Sabado, nilalakad namin ang daan patungo sa dulo ng araw. Ang init kasi, sobra, nakakainip. San nanga ba ako? ah! Hindi siya dumating, ‘yung guro namin. Aba! wala naman atang gustong sumagot sa mga pasulit na numero at letra ang nag-aaway. Siyempre, ikinatuwa namin ang balita. Nag sigawan ang mga kaklase kong vading. Kinanta ng mg vakla ang pambansang awit ng KKK. KKK- as in Kinakainggitang Kakampi ng mga Kashoklaan.

Hehe, ‘di naman umabot sa ganon, pero natuwa talaga kami. Hindi kasi kami nag-prepare kasi kahit na gaano katagal namin titigan iyong mga notes, aba magkakanose-bleed parin kami! Siguro maliban nalang sa dalawa o tatlo na kinaawaan ng Panginoon at binigyan ng talento sa pag lutas sa mga problema ng radicals, square root at kunga no paman iyong mga Mathematical terms nila na nakakapa nose bleed sa sambayanan.

Malapit ng mag alas dos ng umaga. Nakagawian ko ng magsulat sa ganitong oras. Wala ng natitirang gising kundi ako.  Mind you, wala naman akong problema sa mga guro namin n’un. Nkakasabay naman ako sa kanila, tsaka madali naman akong kausap. Etoh lang talagang to eh para bang sinasadyang guluhin and isipan ko tuwing umaga. Ang sinumang maggugulo kay yours truly sa kaagahan ng umaga ay kailangang i pako sa krus! Hindi naman, hindi lang talaga ako morning person. Siguro kung madaling araw, galing hatinggabi hanggang 4 am maganda pa panin gin ko sa tao. kapag nakatulog nako tapos gigisingin ako, nako! pasensya napo talagang matutunaw ka sa titig kong kay lamig.

Etoh siguro isang katotohanan tungkol kay anaknitetangpulah na dapat ipagbabala sa buong mundo. Nakakatunaw daw ang titig ko. Siyemprew nung una ko tong narinig tinawa ko lang. Pero lahat sila nagsasabing talagang intense daw yung mga mata ko. indi naman sa nangtatakot pero ngayon, naniniwala na ako. Hindi ko nga matitigan iyong sarili kong mga mata sa salamin mahigit limang muto. Mkahulugan din daw ang mga mata ko. Sabi ng isa sa mga kaibigan ko, nasasabi daw nya kung may iniisip akong maganda, nakakatuwa, nakakalungkot o nakakatakot. Minsan nga raw, pag nagagalit ako, which is sobrang rare, mas nakakatakot daw kung nananahimik lang ako. Aakalain mo raw na babatuin kita ng kung ano mang napakamalapit sa akin sa isang tingin lang. Siyempre hindi ako bayolenteng tao. Ni hindi ko nga mapatay yung kai laking ipis na nakita ko nung isang araw, tao pakaya.

Ano ba naman, eto na naman ako at nagagawa ng kahihiyan, kapal ng moks nga, ipopost pa to! LOL!

Kaya nga raw, hindi bagay sa akin ang magpulis. Mabait ako eh.. ui, lupit!! sinungaling! hahahahahah! hindi naman. Nung unang pasok ko palang para enrollment, tinititigan n’ako ng mga tao. parang hindi pa sila nakakita ng kay gandang nilalang na katulad ko. Ahahahah! Bang! bang! BOOGSH! kapal! ‘De, seryowsowh, sa lahat ng nagtanong sa’kin, kinailangan ko pang i wagayway ang student’s copy para paniwalaan nilang “kriminal” nga ako.

Sabi nga ng nanay ko, mas mabuti raw kung magshishift ako ng Education ngayong June. May 2 na ngayon, enrollment na, peo pag-iisipan ko muna. Hindi ko pa nakuha iyong class card ko. pepsingmeowards! Akalain mo ba namang may multa akong 500 pesos! Aba hindi ko babayarab iyon. Iyong guro naming may atraso, yun pababayarin ko. Hindi nga ako halos nakabili ng mga libo para sa skwela dahil dun. Kung hindi ko lnag adviser yung tao hindi rin naman ako magpapahiram. Buti na ron yon, 10% na bawas nya. Malupit. Gipit na talaga lola nyoh! Nawawala ng kabaitan keh. nako! Kinakailangan ko ng masimba araw-aaw nito. Hay…

O siya, pasensiya na naman sa mga typos ah. Babalikan ko rin to next week. Kinakailangan na ng fugly sleep si yours truly. “Mwahugz”

X’s and O’s

char

-anaKniTetangpuLah-

Hindi ko alam kung anong nakain ko at pinost ko yung survey na kinuha ko at 3 am. Pasensiya na po. I prolly have said too much didn’t I? Well this will be my apology, and with it comes sober answers for an even more strange survey taken the same day as the one below this post. As of April 30, 2008, alam na ng mundo na mass gusto ko ang french pancakes kesa french toast at eh.. well.. pancakes, “halos” lahat ng sinasabi ko ay walang punto. Actually, hindi tama yun, may punto naman ako, eh.. kinakailangan nga lang hanapin ng maigeh.

O siya, heto na naman. sho0t! bang! Bang! BOOGSH!! (ai! nga pala, may mga tanong ng nasagot pero, oh heto parin oh.. say aaAaahh

All about yourself…the survey.

All about yourself…
First name?:: Sean
Middle name?:: naes
Like your name?:: sure
Named after anyone?:: my ‘rents
Any nicknames?:: too many
Age?:: old
Birthdate?:: December chuba chuba year 19porgoten
Birthplace?:: Golopid
Time you were born?:: 11 kapin sa udto
Current location?:: on solid ground
Height?:: 5’sumtingsumting
Like your height?:: iz okay
Eye color?:: Brown
Contacts/glasses?:: Glasses
Hair color?:: Black
Natural hair color?:: Black
Dye your hair often?:: Naw
Righty or lefty?:: Rightay

Your favorite…
Type of music?:: kanang madingog obvs
Band or singer?:: OR
TV show?:: PB, TLW, SVU, Bones, OTH, GA/.. etc
Movie?:: The Wedding Planner
TV channel?:: ETC? 2nd Ave.
Radio station?:: 101. dalmatians
Place to be?:: ober der
Thing to do?:: dis
Food?:: Ita-lian
Non alcoholic drink?:: mango juice
Alcoholic drink?:: Strawberry dyke-erie
Animal?:: d.dogs, white tigers
Holiday?:: Christmas?
Season?:: Spring unta
Sport?:: bowling
Place to shop?:: shapinganan
Clothing brand?:: WTS tis da bomb
Scent?:: STILL
Restaurant?:: Cafe de Seanna
Fruit?:: prrooooot? Peaches, pears, mangoes
Vegetable?:: Okra
Fast food restaurant?:: Jabee
Pizza topping?:: pepperoni?
Ice cream flavor?:: Coffee crumble, butterscotch
Magazine?:: Kerygma
City?:: Golopid
Color?:: light green, light blue
Number?:: d man ko manghatag.. :p juk

This or that…
Chocolate or vanilla?:: Chanilate
Pepsi or coke?:: Pop
Hot or cold?:: Hold
Black or white?:: Blight
Dog or cat?:: Dat.. bitaw, dog
French toast or pancakes?:: Frenh pancakes
French fries or onion rings?:: fries?
Hamburger or hot dog?:: hamburger/…. berjer
Pepperoni or sausage?:: sausage
Britney or Christina?:: neither
McDonalds or Burger King?:: Tasters
50 Cent or Eminem?:: M&Ms
Canada or Mexico?:: Philippines
Hug or kiss?:: huss
Movies or TV?:: moby.. movies
Truth or dare?:: dooth and tare

Do you…
Shower daily?:: yepperz
Sing in the shower?:: always..
Like to sing?:: mejoh
Like to dance?:: pwede pod
Smoke?:: smoke what?
Drink?:: yes
Cuss?:: pepsingmeowards!
Talk to yourself?:: Why not?
Believe in yourself?:: Yourself in believe
Play an instrument?:: yeah
Go to school?:: yeah
Go to college?:: yeah
Have a job?:: what job?
Like your job?:: Tinambay? chur
Want to get married?:: to whom?
Want to have kids?:: with who?
Get along with your parents?:: yepperz
Get along with your siblings?:: ahy… yee
Drive?:: over

Random…
Do you think you’re trustworthy?:: Yepperz
Think your funny?:: chur
Ever toilet papered someones house?:: no
Gone garbage can tipping?:: heehee yeah
What are your parents names?:: Mother and Father
Siblings names?:: bother 1 and brother 2
Do you wash your hands frequently?:: yes
How many time a day do you brush your teeth?:: twice
Collect anything?:: yeah
Ever been in love?:: chamana?
In love right now?:: pwede
What color pants are you wearing right now?:: waz jams pants…..! amew ga short ko, urin
How does your hair look?:: like hair
Ever had your heartbroken?:: yepperz
Ever broken the law?:: maybe, idk
Been arrested?:: eh… no
Been out of the country?:: in my dreams
Can you stick your fist in your mouth?:: I wouldn’t even dare try
When was the last time you got drunk?:: wako hinumdom exact date
Do you do drugs?:: do you?
When was the last time you were high on anything?:: wako numdom
Do you prefer the lights on or off?:: on
Would you ever get plastic surgery?:: hano? mudonate ka pa Belo?
Do you prefer boxers or briefs?:: briefs
Do you like to laugh?:: uh huh
Ever had a bloody nose?:: yeah huh
Have you ever caught a fish?:: does catching a goldFISH count?
What was the last thing you ate?:: kisses
What time do you go to bed?:: 3 am
What’s your favorite color?:: humana mani
Do you like to give or recieve?:: give…
Are you obsessed with anything/anyone?:: yes
Do you live alone?:: not anymore
Do you own a blender?:: yes
Do you like the snow?:: samana?
Ever been up a mountain?:: yeah
Ever been rootin’?:: rottin what?
Do you like surprises?:: naw

Take this survey | Find more surveys
Bzoink - The Original Survey Site

At nakalimutan ko ang kasunod ng tula. Patawad, patawad. Heto na!! Heto na naman ang isang pahina ng maling gramatica, isang bagong serya ng hind-masyadong nakakaaliw na typos. Ihanda ang bandera. LUSOB!!!!

May gusto lang sana akong linawin.

Maliban sa linggo-linggong homily na kinakailnagan pang isulat at ipasa. Kung hindi nanaman tatanggapin ang isa sa mga proyekto ko, nakakalungkot isipin at sabihin sa buong mundo na maaaring hindi nako makakapagenroll para sa susunod kong baitang, goodbye kolehiyo.

Hindi nga ako nakasulat para sa huling mga linggo ng homily. Pero.. Tumpak! Graduado na akeh. Mwahahahahahahaha!!! Magdadasal lang ako na malinis at mahusay ang good morals na ibibigay sa amin. Pero hwag mag alala. Nasa kolehiyo na si anaknitetangpulah!

Sino ba naman ang nag-akala? Magpupulis ang vyowtee keh!!! Ihanda ang pambayad sa pangongotong. Kapag ikay nahuli, ipagdasal na may relasyon/pagkakaibigan kay anaknitetangpulah. Ang siya’y maganda/gwapo ay maliligtas. Ang hindi namay, lagot.

Sinasakripisyo ni anaknitetangpulah ang kanyang anim na piso sa umaga papuntang eskwelahan at ang muling pagagapang ng kamay sa bulsa para sa anim na pisong pagbalik sa bahay para sa pananghaliang (insert tagalog ng break), at ibang lupon na naman ng anim na piso sa pag uwi galing sa hapunang pagtitiis sa paar alan.

Tinitiis ang nakakasakit na init at nilalakad ng magiting na mag-aaral ang nagbibigay pawis na mga kilometro ng tatlumpung ektarya ng paaralan. Pinagsisikapang tiisin ang mahigpit na ngiti ng “magtuturo” at sinusubukang lutasin ang mahihirap na suliranin, hinaharap ang mahihirap na hinaharap ng munting guro. Ayh! Este, masusungit na pagsulit.

Kahapon ay natapos na ang prelim para sa Matematiko. Hindi ko alam kung matagumpay ba ang labanang iyon. Nag giyera ang amga numero at mga letrang pinipilit na i add at i subtract, isang milagro, kababalaghan na hindi ko kelan man naintindihan ang layon, ang gamit.

Kahit na ipinipilit ng guro na ibahagi ang suliraning may kinalaman sa buhay, lalo na ang pagkabuntis kapag hindi na nakakarinig ang mga estudyante ay hinding hindi ko makuha ang punto ng College Algebra. Kinakailangan ko pa bang ikutin ang isipan ng aking mga mahuhuling nagkakasala ng

3x^{2-[2{3x-(yz-2x)-4(2x-y2)-3}x^2}-4y(6y-x)]

O kaya naman ay,

para mapatunayang.. Ahah! Kriminal ka! Lits**g Meowards! O kaya namay ito ang kaikailanganin kong lutasin upang mapatawad ka ng iyong domestic partner, paano matapos ang sinusubukang lutuing nilagang manok, paglinis ng bahay, pag hinto(?) ng apoy, pag propose kay said partner.. etc, etc.

Ang sabi ng mga math teachers ay “There are many ways to kill a cow.” Ang sabi naman ng nalilito at bigong estudyante “Ma’am/Sir there are many ways that I could think of about killing you right now.” Siyempre hindi ako ito. Ayoko ng putik, ayoko ng mabaho, at higit sa lahat ayoko ng malagkit at mainit na dugo na makakamantsa sa damit ko. Mahal ata ang tide ngayon. Hehehe

Masyadong mataas na yata ito. Sa susunod na naman na kabanata ng “Boom Tarat Tarat”. Paalam sa ngayon. Ngayong tinatamad na ako sa pag rereklamo sa mundo.

“I hope to change the world through ranting and blabbing.”

- anaKniteTangpuLah-

Why is it not? As usual, wala akong sagot.

Magsaya!

May dahilan kung bakit ako nandito. Manatili at magbasa ng maigi, ipupusta ko pa ang natatangi kong piraso ng tootie fruiti. Meron ‘yan. Anes.

Napagdesisyunan ko na na gamitin ang aking sariling wika sa pagsusulat at sa pag wili sa aking sarili. Hindi ako nagihintay at nangangailangan, indi rin maghihintay at… ah yah… ng co mens. Este, comments. Hanggang sa maaalala ko pa ang aking account at ang password, ang anaknitetangpulah ay mananatili sa world, sa world wide web.

Malapit na ang bakasyon. Hindi magtatagal ay enrollment na naman din, kumpleto na ba at nakapasa na ang mga requirements ko? Aba’y oo…Maliban sa linggo-linggong homily na kinakailnagan pang isulat at ipasa. Kung hindi nanaman tatanggapin ang isa sa mga proyekto ko, nakakalungkot isipin at sabihin sa buong mundo na maaaring hindi nako makakapagenroll para sa susunod kong baitang, goodbye kolehiyo.

Naging mabuting mamamayan naman ako. Hindi ako nagbabayad ng tax dahil hindi panaman ako kinakailangang magbayad. Pero mabuti akong mag aaral, lima hanggat sampung minuto bago mag simula ang exams ay nagbabasa naman ako. Mabuti akong kristiyano, nagfafacilitate ako, kasama ang iba ko pang ehr.. mga kasama na magturo buong araw tungkol sa personhood, human sexuality at boy girl relationship, kasama na rin dyan ang paghihirit sa pagbabasa ko sa kapwa kong mag-aaral galing sa ibat-ibang paaralan ng mga verse sa Biblya.

Mainit. Nakakapanibago. Nakaainit ng ulo. Nakakasakal. Nakakapagod. Pero nandoon parin kami. Tatlo at dalawandaang mga estudyante ang kailangang turuan. Kinakailangang gamitin ang paraang “Learn for Fun” technique. Eh kung kami nga ay hindi halos nakaranas nun, ano paba gagawin namin? Nakatatanda siguro ako sa iba doon, pero may dalawampu’t-isang taong gulang nanga doon; Ang natatanging nakapagligtas ng araw ay ang ice breakers. Sa situasyong ‘yon, iisa lang ang ice breaker ko, salamat sa kooperasyon ng mga estudyante at ang pag teteks at walang pagkibo ng dalawa kong kasamahang naguupo-upuan lang samantalang pinapagpawisan na ako sa panik sa pagharap ng parang mga patay na tao, naging matagumpay ang ice breaker. Ang isa sa aming tatlo ay nakapag-isip na tawagin ang kasama namin sa kabila. Hindi. Inutusan ko pa. Sumunod naman. May tumulong na kaibigan na nagtuturo sa kabilang kwarto at tumpak! Naaliw at nabuhay muli ang 60 katao, 63, kung kasama kami.

Masayang malaman at maramdam ang pagkakontento sa tagumpay ng araw. Nakakapagod at draining ang experience pero worth it naman. Oo nga, dahan dahang nauubusan nanaman ako ng tagaleg.

Kakahiya ano? O siya, sarili ko! Dito nanaman muna. Hanggang sa muli kong post ng wrong grammar nanamang pag pipilit na mag Filipino!!!

-anaknitetangpulah a.k.a. Naes-

Sa ngayon, parang malinaw na na wala akong alam sa mga username at title. Kung masama akong tao dahil d’un, ako na siguro ang pinakamasama sa lahat ng walang alam. Sino ba ako? Anak ba talaga ako ni Tetang? Eh sino naman si Tetang? Kaibigan, wala akong sagot sa aking mga tanong. Anong ginagawa ko dito sa Word Press? Nandito ako dahil napag-isipan kong mag blog dito. Bakit? Dahil binura? (tama ba ‘yon?) ko ang dalawa kong blogs. Bakit? Wala. Wala akong alam kung bakit.

Kadalasan Ingles ang gamit ko kapag nagbablog. Hindi ako gaanong ah, magaling sa Filipino. Sa katunayan nga eh, maliban sa Physics, Filipino ang pinakamahina kong aralin/paksa sa eskwelaha n’ung araw. Gusto kong paniwalaan na mas mabuti ang kalagayan ko sa paksang Filipino ngayon, huwag na lang nating tanungin ang guro namin.

Konti nalang at mag-Iingles na ako. Mahirap mag blog sa Filipino pag Visayan ang nakasanyan tsaka kung hindi naman, Ingles ang alternatibo, oo, bisaya nga ako. Ngayon, patriyotiko ata, tagaleg ‘tong si ate. Nakatago ako sa maliit na lungsod na sentro ng isang probinsya. Para makapunta ka sa kung saan man nagtago si Rizal noon, kailangan mo pang bisitain ang lugar namin, maliban nalang kung magbabarko.

Nakakasulat lang ako ng Filipino sa mga kathang pinapasulat sa amin noon. Inspired lang siguro akong mag Filipino kasi natapos ko ng basahin ang ikatatlong libro ko na ang may akda ay si Bob Ong. Siguro kung mababasa ito ng dati kong titser sa Filipino, mapapahiya siguro ‘yun. Sa susunod kong posts ay mag Iingles nalang ako, bawas kahihiyan, ika ko.

Walang pasok ngayon… Hindi naman, ayoko lang pumasok. Tinatamad ako. Mangungumpanya lang naman sila ngayon, wala akong magagawa d’un kundi makipagusap ng kung kanino, wala namang pupuntahan kuwentuhan namin, nakakatuwa nga, pero tinatamad ako. Nakikinig ako ngayon kay Bryan Adams, “summer of 69″ Hindi ko naman siya kilala, naka shuffle kasi Itunes ko.

Sa pang anim na talata ng blog na ito, ano naba ang nalaman natin? Ako ay isang probinsyana, probinsyanang hindi gaanong “promdi” na nakatira sa isang lungsod, natatamad, nainspire, hindi gaanong marunong mag Filipino at nababato.

Ano pa ba kailangan malaman tungkol kay yours truly? fan ako ng Nickelback, Switchfoot, Stereophonics, Imago, Sandwich, Kamikazee, Esthero, Itchyworms, Corinne Bailey Rae, Michael Buble, Lenny Kravitz, Melissa Etheridge, Cranberries at marami pang ibang mga musikero. Pagkatapos kong mapaliwanagan ng dilaw na libro na nakabaliktad ni Bob Ong, na hindi ko pa alam ang totoong pangaan, binabasa ko ngayon(hindi ngayon as in, right now pero alam mo na ibig kong sabihin ) ang libro ni Alice Walker na “The Color Purple” na kay tagal ko ng sinubukang hanapin at ngayon ay natagpuan ko na.

Paborito kong flavor ng icecream ay Coffee Crumble. Hindi tinanggap ni Mrs. B ang proyekto ko sa English. Nawala ko ang una kong eyeglasses na kulay itim sa gitna at pula naman sa gilid at ang gamit ko ngayon ay itim na lang lahat. Gusto ko na ring palitan ang keyboard ko, may mga keys kasing nakakaloke, wala lang akong pambili.

Nangangarap akong may bibisita sa blog na ‘to, mag comment, magkaroon ng sariling bahay at kotse, makatapos ng kolehiyo at makabili ng bagong relo. Oo, in any order ‘yan. Sana lang mas mauuna kong makamit ang dalawa sa pinakauna(tama ba ‘yon?).

Oo nga pala, pwede mo kong tawaging AnakniTetangpulah, o AnTe for short. Gawan mo ‘ko ng bagong palayaw na sa ‘yo rin ‘yon. Maraming salamat .

AnakniTetangpulah,

seryosong tumatawa

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!